|
Uit onderzoek uit 2009 van Stichting Ondersteboven blijkt dat isolement, een laag zelfbeeld, depressiviteit, discriminatie en gevoelens van onveiligheid veel voorkomen bij lesbische vrouwen. De problemen zijn het grootst bij meisjes tot 25 jaar. Bovendien toont het onderzoek aan dat de klachten van vrouwen samenhangen met ervaringen van stigmatisering en negatieve reacties op het lesbisch of biseksueel zijn. De achterblijvende emancipatie van LBT-vrouwen is een gevolg van minderheidsstress en de relatieve afwezigheid van coping mechanismen om met de negatieve gevolgen van die stress om te gaan.
Ongeveer 4%-6% van de vrouwen geeft in de enquête Staat van de Stad aan de voorkeur te geven aan een relatie met een vrouw. Dit komt neer op 13.000-19.000 vrouwen boven de 20 jaar.
Rond de 10% van de lesbische vrouwen geeft aan een (zeer) slechte gezondheid te hebben, voor heterovrouwen ligt dit op 4% (SvdS). Van de lesbische vrouwen in Amsterdam geeft in 2010 14% aan zich in de afgelopen 12 maanden weleens gediscrimineerd te hebben gevoeld op basis van de seksuele geaardheid (ABM 2010).
Meisjes en jonge vrouwen met lesbische gevoelens die opgroeien in migrantengezinnen vormen een aparte groep die ook voor belangenorganisaties grotendeels onzichtbaar blijft. Uit recent onderzoek blijkt dat allochtone lesbiennes zichzelf vaak niet als zodanig definiëren. Ze gebruiken eufemismen of onderdrukken hun gevoelens. Dat leidt soms tot een dubbelleven of een ongelukkig huwelijk met een man, uit angst om verstoten te worden door de gemeenschap.
Lesbische vrouwen met een niet-westerse of migrantenachtergrond krijgen meer dan andere lesbiennes te maken met geweld in de huiselijke sfeer. In de aanpak van eergerelateerd geweld is er niet veel aandacht voor het thema homoseksualiteit. Dat het een relevant onderwerp is, blijkt uit het feit dat veel mensen die aankloppen bij Veilige Haven behoefte hebben aan een opvangplek.
Veel (lesbische) vrouwen hebben behoefte aan aansprekende voorbeelden en aan contact met gelijkgestemden om tot zelfontplooiing te komen. Lesbische rolmodellen kunnen zelfacceptatie en het ontwikkelen van een positieve lesbische identiteit bevorderen en daarnaast bijdragen aan een positieve respons van de maatschappelijk in het algemeen. Tegelijkertijd zijn er nog maar weinig bi-culturele lesbische rolmodellen.
De gemeente stimuleert en faciliteert initiatieven uit de samenleving waarin homoseksualiteit van vrouwen bespreekbaar wordt gemaakt voor groepen waar op dit onderwerp nog relatief vaak een taboe rust. Streven is dat meer Amsterdammers homoseksualiteit en lesbische vrouwen accepteren.
|